Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Ο δικός μας Κώδικας Επικοινωνίας

Αποτέλεσμα εικόνας για ερωτας










Μικρούλα μου... Ο δικός μου κώδικας επικοινωνίας είχε ψυχή και όσο δεν έμπαινες να τον διαβάσεις αυτός εξασθενούσε σιγά σιγά μέχρι να πεθάνει. Αν θες να τον ξαναδείς, αν θες να το ξανανιώσεις  απλά κοίταξε τα μάτια μου...



Δύο όμορφα ματάκια διαβάζουν αυτό το γράμμα και μια καρδιά από την απέναντι πλευρά προσπαθεί να συνεργαστεί με το μυαλό για να γράψουν δύο λογάκια όμορφα. Μάταια όμως....




Το μυαλό έχει χάσει τις ισορροπίες του από τότε που το βλέμμα σου κάρφωσε το δικό μου. Από τότε που οι παλμοί της καρδιάς σου χτυπούσαν δυνατά όταν εκεί τριγύρω ένιωθαν να πλησιάζει η δική μου καρδιά... Όχι δεν είσαι ψέμα, είσαι αληθινή και είσαι στη ζωή μου να μου θυμίζεις ότι τα μικρά θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα. Έτσι απλά από το πουθενά ένα όμορφο πρωινό τρύπωσες στη ζωή μου χωρίς να μου μιλήσεις και εγώ έψαχνα ένα τρόπο απεγνωσμένα να σου μιλήσω... Τα κατάφερα σου μίλησα και σε έκανα και γέλασες και ήταν τόσο όμορφο το συναίσθημα να βλέπω αυτά τα υπέροχα χειλάκια να γελάνε.


Οι μέρες περνούσαν και στεναχωριόμουν γιατί ήξερα πως κάποια μέρα θα φύγεις και δεν ήθελα να σε χάσω από το κόσμο μου.. ένα κόσμο παλαβό και τρελό σαν εμένα αλλά πέρα για πέρα αληθινό. Πρέπει όμως να φύγεις κάποτε... να είσαι ελεύθερη... σου αξίζει να είσαι ελεύθερη γιατί μαζί μου δεν θα μπορείς ποτέ να έχεις το απόλυτο, το τέλειο, το ιδανικό. Αυτό σου αξίζει και όχι κάτι λιγότερο.


Αυτό το γράμμα είναι ο δικός μας κώδικας επικοινωνίας..... ένα ηλεκτρονικό γράμμα που θα υπάρχει πάντα και δεν θα μπορείς να το σκίσεις όταν εκνευριστείς, θυμώσεις , στεναχωρεθείς... δεν θα μπορεί να καταστραφεί γιατι το έφτιαξα με αγάπη και εδώ θα τρέχεις να το διαβάζεις όταν με νοσταλγείς.... Όταν θα με θυμάσαι που και που να μπαίνεις να το διαβάζεις και να θυμάσαι ότι κάποτε γνώρισες ένα τρελό που παλάβωσε μαζί σου και θα σε διεκδικούσε με κάθε τρόπο.


Και αν τα ματάκια σου θόλωσαν καθώς διαβάζεις αυτά τα λογάκια σημαίνει ότι και εγώ ο τρελός σε ακούμπησα λίγο στη καρδιά σου... αν πάλι όχι... μην ανησυχήσεις διότι θα το κάνω!



Να ξέρεις ότι πάντα το μυαλό μου θα σε σκέφτεται και κάθε φορά που το κάνει ένα πλατύ χαμόγελο θα σχηματίζεται στο πρόσωπό μου.....

Είναι τόσα πολλά που θέλω να σου πω αλλά το μυαλό μου έχει κολλήσει... το μόνο που μου έρχεται είναι ένα ευχαριστώ... για τα υπόλοιπα νομίζω δεν έχουν δημιουργηθεί από την ανθρωπότητα οι σωστές λέξεις και ότι και να γράψω δεν θα αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα....



                             

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου